Przejdź do treści
OpenAthlete

Komunikacja trener–zawodnik: cotygodniowe podsumowanie, które działa

Trenerzy i zawodnicy często różnie oceniają, jak ciężka była jednostka. Prosta struktura wiadomości, podsumowań i informacji zwrotnej zmniejsza tę różnicę.

OpenAthlete Team4 min czytania

W 2014 roku grupa badawcza z Groningen poprosiła trenerów dwóch elitarnych młodzieżowych drużyn piłkarskich, by przed każdym treningiem ocenili, jak ciężki ma on być. Po treningu zawodnicy oceniali, jak ciężki faktycznie był w odczuciu. Przez cały sezon i ponad 2400 treningów obie oceny ledwie się pokrywały. Zawodnicy odbierali lekkie dni jako cięższe niż planowano, a ciężkie jako lżejsze (Brink i in., International Journal of Sports Physiology and Performance, 2014).

To było środowisko zawodowe, z trenerami osobiście obserwującymi każdy trening. Trener zdalny z piętnastoma biegaczami amatorami widzi dużo mniej. Jeśli w uporządkowany sposób nie pytasz, jak trening był odczuwany, planujesz na podstawie założeń o tym, jak poszedł.

Ustal, gdzie trafia każdy rodzaj wiadomości

Większość problemów komunikacyjnych między trenerami a zawodnikami to problemy z porządkiem. Informacja zwrotna o wtorkowych interwałach ginie w wątku na WhatsAppie między zdjęciem psa a pytaniem o zapisy na zawody. Trzy tygodnie później żadne z was nie potrafi jej znaleźć.

Prosty zestaw zasad rozwiązuje większość z tego:

  • Wszystko, co dotyczy jednostki, trafia do tej jednostki: jak była odczuwana, pytanie o tempa, Twoja odpowiedź. Zostaje przypięte do danych i znajdziesz to ponownie, planując kolejny blok.
  • Logistyka i pogawędki trafiają do ogólnej rozmowy: podróże, zapisy na starty, „mogę zamienić sobotę z niedzielą?”.
  • Wszystko, co emocjonalne lub skomplikowane, załatwiasz rozmową telefoniczną: nieudany start, kontuzja, która ciągle wraca, wątpliwości co do celu. Tekst gubi ton, a dziesięciominutowa rozmowa załatwia to, czego nie załatwi dwadzieścia wiadomości.

Powiedz to nowym zawodnikom pierwszego dnia. Sami się nie domyślą.

Cotygodniowe podsumowanie, które zajmuje dziesięć minut

Regularne podsumowanie wygrywa z doraźnymi wiadomościami, bo sprawia, że cisza staje się widoczna. Poproś zawodników, by do niedzielnego wieczoru wysłali cztery krótkie linijki:

  • Jak ogólnie czuli się w tym tygodniu, w skali od 1 do 10.
  • Sen, praca i stres: cokolwiek nietypowego.
  • Ewentualny ból: gdzie i jak silny w skali od 0 do 10. „Nic” to przydatna odpowiedź.
  • Jedno życzenie na kolejny tydzień albo jedno ograniczenie.

W poniedziałek odpowiedz również czterema rzeczami:

  • Jedną obserwacją z danych, konkretną: „Od września Twoje spokojne biegi spadły ze 142 do 136 bpm przy tym samym tempie”.
  • Jedną rzeczą, która poszła dobrze, i dlaczego ma znaczenie. „Dobra robota” to nie informacja zwrotna; „przytrzymałeś się na pierwszych dwóch powtórzeniach i dlatego ostatnie było najszybsze” już tak.
  • Celem kolejnego tygodnia, w jednym zdaniu.
  • Każdą zmianą w planie i jej powodem.

Dla zawodników na tańszym planie rób to co dwa tygodnie albo raz w miesiącu. Struktura jest ważniejsza niż częstotliwość.

Traktuj RPE jak rozmowę, a nie formularz

Session RPE, czyli ocena całej jednostki przez zawodnika w skali 0–10 podana po jej zakończeniu i pomnożona przez czas trwania w minutach, to prosty i dobrze zbadany sposób mierzenia obciążenia wewnętrznego (Foster i in., Journal of Strength and Conditioning Research, 2001). To także najtańszy kanał informacji zwrotnej, jaki masz. 45-minutowy spokojny bieg z oceną 7 to powód, by zadać pytanie. Trzy takie z rzędu to już wzorzec: słaby sen, nadchodząca choroba, za wysoko ustawione tempa albo życie, które zrobiło się cięższe.

Komentuj tę liczbę, przynajmniej od czasu do czasu. Zawodnicy przestają wpisywać RPE, gdy mają wrażenie, że nikt tego nie czyta.

Zapisz cel przy jednostce

„Tempo 3 × 10'” mówi zawodnikowi, co ma zrobić, ale nie dlaczego. Jedna linijka o intencji zmienia sposób wykonania jednostki: „Komfortowo ciężko, powinieneś być w stanie powiedzieć krótkie zdanie. Jeśli ostatnie powtórzenie jest dużo wolniejsze od pierwszego, to pierwsze było za szybkie”. Odpowiada też na pytania, które inaczej dostałbyś w wiadomościach.

Słownictwo zasługuje na tę samą staranność. Próg, tempo, Z2, VMA (prędkość maksymalna tlenowa), „spokojnie”: każdy trener używa tych słów trochę inaczej. Prowadź krótki słowniczek ze swoimi definicjami i tempami danego zawodnika i podlinkuj go w pierwszym tygodniu.

Nieudane treningi i nieudane starty

To tu buduje się albo traci zaufanie. Kilka rzeczy, które zwykle działają: zapytaj, zanim zaczniesz analizować („Jak to wyglądało od środka?”), oddziel to, co zawodnik miał pod kontrolą, od tego, czego nie miał (upał, trasa bardziej pagórkowata, niż się wydawało, przeziębienie), nazwij jedną rzecz do zachowania i jedną do zmiany, i w ciągu tygodnia przejdź do kolejnego celu. Unikaj analiz pośmiertnych przez czat tego samego wieczoru. Zawodnik jest zmęczony i rozczarowany, a Ty czytasz wykres. Jutro, przez telefon, będzie lepiej.

Ustal oczekiwania co do czasu odpowiedzi

Zawodnicy nie potrzebują natychmiastowych odpowiedzi. Potrzebują wiedzieć, kiedy je dostaną. Zapisz to: „Odpowiadam w ciągu jednego dnia roboczego, nie w weekendy, z wyjątkiem tygodnia startowego”. A potem się tego trzymaj. To lepsze niż odpowiadanie o 23:00 w jednym tygodniu i po czterech dniach w następnym.

Psychologowie sportu badający relację trener–zawodnik opisują ją słowami takimi jak bliskość, zaangażowanie i komplementarność (Jowett i Ntoumanis, Scandinavian Journal of Medicine & Science in Sports, 2004). Coaching zdalny buduje je głównie przez małe, niezawodne rutyny: poniedziałkową odpowiedź, która zawsze przychodzi, komentarz, który pokazuje, że spojrzałeś na bieg.

Jak OpenAthlete jest do tego przygotowany

W OpenAthlete każda jednostka i aktywność ma własny wątek komentarzy, oddzielony od ogólnego czatu, który może być indywidualny lub grupowy, z potwierdzeniami odczytu. Wybierasz, które zdarzenia zawodnika publikują powiadomienie w Waszej rozmowie (nowa aktywność, komentarz, zmienione RPE), i możesz wymagać RPE lub komentarza, zanim jednostka zostanie uznana za wykonaną. Przy włączonym AI zawodnicy mogą po każdej aktywności odpowiedzieć na kilka krótkich pytań, tekstem lub głosem, a zgłoszony ból trafia na Twoją listę zawodników do sprawdzenia. Więcej na stronie dla trenerów.

Autor

OpenAthlete Team

OpenAthlete to platforma treningowa open source tworzona w Grenoble przez niezależnego programistę i ultrabiegacza, z uwagami trenerów i sportowców, którzy z niej korzystają. Bez inwestorów, bez reklam.

Czytaj dalej

Trenuj z liczbami, które możesz sprawdzić.

Każdy wzór używany przez OpenAthlete jest w kodzie źródłowym, a wszystko, czego potrzebujesz do treningu, jest darmowe, na naszych serwerach lub Twoich.

Za darmo na zawsze. Bez karty kredytowej.